Παραμεθόριος

Καταγράφοντας την Ιστορία της Χίου

TA OΣΤΑ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ – ΑΓ. ΛΟΥΚΑΣ ΝΕΑΣ ΜΟΝΗΣ

Είχα δει αυτή τη φωτογραφία των οστών των σφαγιασμένων στη Σαφή της Χίου του 1822 και δεν μπορούσα να καταλάβω που είναι. Σίγουρα δεν μου έμοιαζε για τα εκθέματα της Νέας Μονής και του Αγ. Μηνά.
Η απάντηση μου δόθηκε στην περιπατητική διαδρομή της Κυριακής από τους Αγίους Πατέρες στον Αγ. Λουκά, στη Νέα Μονή, στον Άγιο Αντώνιο και στις υπώρειες του Αγ. Μάρκου.

Δυτικά της Νέας Μονής είναι το ξωκλήσι του Αγίου Λουκά, το οποίο είναι το κοιμητήριο των μοναχών της Μοναστικής πολιτείας. Ως γνωστόν οι νεκροί καλόγεροι και καλόγριες δεν ενταφιάζονται μέσα στα μοναστήρια. Το σημερινό ξωκλήσι είναι κτισμένο πάνω από το παλιό, το οποίο υπάρχει από κάτω και έχει αναστηλωθεί. Το παλιό είναι του 11ου αιώνα και το νέο του 14ου.

Όταν μας οδήγησε η Διευθύντρια της Εφορείας Αρχαιοτήτων Χίου κ. Ο. Βάσση να δούμε τον παλιό ναό, δεν περίμενα ότι θα αντικρύσω από το φοβερό, ανυπέρβλητο και ιστορικό θέαμα ντοκουμέντο που έδωσε απάντηση στο αρχικό μου ερώτημα.
Η παλιά εκκλησία χωρίζεται σε δύο κλίτη. Το αριστερό είναι ο ναός και το δεξιό…… Μόλις κοίταξα από το παραθυράκι της εισόδου, ανατρίχιασα από το δέος, κατάλαβα και μου το επιβεβαίωσε η Διευθύντρια.

Είναι ο χώρος που φυλάσσονται τα οστά των Σφαγιασμένων το 1822 στην Νέα Μονή. Ο αριθμός των θυμάτων αυξομειώνεται από τους 2.000 έως τους 3.500. Δεν έχουν σημασία τα αριθμητικά δεδομένα. Σημαντική είναι η Γνώση, η Εικόνα, η Μνήμη.
Είναι πολύ κοντά στη Νέα Μονή, 200 μέτρα δυτικά πίσω από τον Πύργο, όπως ανεβαίνουμε το παλιό μονοπάτι «των καλόγερων» προς τους Άγιους Πατέρες. Αξίζει να πάτε, ελάτε να σας πάω, αξίζει να προσκυνήσετε και να ανάψετε ένα κεράκι στη μνήμη τους.

TA OΣΤΑ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ - ΑΓ. ΛΟΥΚΑΣ ΝΕΑΣ ΜΟΝΗΣ TA OΣΤΑ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ - ΑΓ. ΛΟΥΚΑΣ ΝΕΑΣ ΜΟΝΗΣ TA OΣΤΑ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ - ΑΓ. ΛΟΥΚΑΣ ΝΕΑΣ ΜΟΝΗΣ TA OΣΤΑ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ - ΑΓ. ΛΟΥΚΑΣ ΝΕΑΣ ΜΟΝΗΣ TA OΣΤΑ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ - ΑΓ. ΛΟΥΚΑΣ ΝΕΑΣ ΜΟΝΗΣ TA OΣΤΑ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ - ΑΓ. ΛΟΥΚΑΣ ΝΕΑΣ ΜΟΝΗΣ

Next Post

Previous Post

Leave a Reply

© 2018 Παραμεθόριος

Theme by Anders Norén