Παραμεθόριος

Καταγράφοντας την Ιστορία της Χίου

ΤO ΓΕΝΟΒΕΖΙΚO ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΚΟΠΕΙO

Στην περιοχή του πάνω Γκιάζου κοντά στην εκκλησία του Αγ. Γεωργίου υπήρχε το αρχοντικό Σεκιάρη/Μαυροκορδάτου, στο σημερινό κτήμα Παϊδα – Σταυρινούδη, στη διασταύρωση της οδού Αργέντη με αυτήν που οδηγεί στου Βάγια. Στην επίσκεψη μας συναντήσαμε τις σημερινές ιδιοκτήτριες κ. Σταυρινούδη , Α. Παϊδα και Μ. Γαβρίλη.
Τα σημερινό σπίτι Σταυρινούδη ήταν το αρχοντικό με τον Πύργο Σεκιάρη/Μαροκορδάτου όπου την περίοδο των Γενοβέζων λειτουργούσε νομισματοκοπείο και μικρό καζίνο, το καζινάκι όπως το έλεγαν, και επι Τουρκοκρατίας το Τσιμπούκ χανέ
Το σημερινό σπίτι Παϊδα είναι στην ανατολική άκρη του πρώην αρχοντικού Σεκιάρη / Μαυροκορδάτου . Εκεί ήταν το περίφημο Κιόσκι, το μικρό καζίνο ή καζινάκι και στη συνέχεια λειτουργούσε η Σπετσαρία της περιοχής, δηλαδή το φαρμακείο, γι’ αυτό ακόμη αποκαλείται Σπετσαρία.
Η κ. Σταυρινούδη μας διαβεβαίωσε ότι αυτοί γκρέμισαν τα ερείπια του πύργου Μαυροκορδάτου, με τελευταία την τραβάκα, ότι είχε απομείνει απο το γνωστό Τσιμπούκ χανέ που υπήρχε πίσω απο το σημερινό σπίτι της και μια τεράστια ροζ κολώνα που ήταν μπροστά στην είσοδο της οικίας Παϊδα, κατάλοιπο από το πολυτελέστατο Κιόσκι. Σύμφωνα με την ίδια απο τοΤσιμπούκ χανέ υπήρχε μόνο η τεράστια πέτρινη βάση, σαν μεγάλο αλώνι. Για να σπάσουν αυτήν και την κολώνα έφεραν μικρό γκρέϊντερ. Η κολώνα ήταν ακριβώς εκεί που κάθεται η κ. Μ. Γαβρίλη, στη φωτ. που θα δείτε. Στο υπόγειο της οικίας Α. Παϊδα υπήρχε έως πρόσφατα ένα μέρος του νομισματοκοπειου.
«Υπάρχει ακόμη, αλλά είναι σκεπασμένο με τσιμέντο πατώματος. Ο άντρας μου ο Γιώργης το σκέπασε με τσιμέντο για να γλυτώσουμε τα βάσανα, λέει η Αθηνά Παϊδα. Ο πύργος Μαυροκορδάτου/ Σεκιάρη ήταν στο πίσω μέρος του κτήματος, εκεί που τώρα υπάρχει ένα μεγάλο απόλυτα τετραγωνισμένο χωράφι και ένας σταύλος. Τίποτα άλλο.Τελεία και παύλα.
Πάμε τώρα στο Ν. Περρή, βιβλίο Ο ΚΑΜΠΟΣ ΤΟΜΟΣ Β` ΣΕΛ. 278 -79
Τα κτήματα των Γκιάζι αγόρασαν οι Μαυροκορδάτοι και οι Πλατύδες, το δε συγκεκριμένο του Βασίλη Σταυρινούδη πρώτα αγοράστηκε από την οικογένεια Σεκιάρη , μετά πωλήθηκε στους Μαυροκορδάτους, στη συνέχεια δημεύτηκε και πέρασε στην ιδιοκτησία του Χαβούζ εφέντη και από αυτόν στο Νίκο Σταυρινούδη, πατέρα του Βασίλη. Εκεί υπήρχαν το πολυτελέστατο Κιόσκι και το Τσιμπούκ χανέ. Εκεί υπήρχε και ο πύργος του Μισέ Θοδωρή Μαυροκορδάτου. Ο Ν. Περρής γνώρισε το Β. Σταυρινούδη σε ηλικία 95 ετών, αλλά πολύ σφριγηλό και με τρομερό μνημονικό.
Στην εποχή του το Κιόσκι ήταν ερειπωμένο μετά το σεισμό του 1881 και ένα μέρος του τοίχου του υπήρχε ακριβώς πάνω στο δρόμο. Ήταν πολυτελέστατο και συναγωνιζόταν το Καζίνο του Κάτω Γκιάζου και την Πεζούλα μπροστά στο Πολυξενείο που έχουμε περιγράψει.
Γι’ αυτό το έλεγαν Μικρό Καζινάκι.Τοξύλια, τόξα, τσαρδάκια, ρεμπαγοί με καλλιτεχνικά γλυπτά, απλωτές μαρμάρινες και με Θυμιανούσικη πέτρα σκάλες, αποτελούσαν ένα υπέροχο καλλιτεχνικό χαρούμενο οικοδόμημα δίπλα στον πύργο των Μαυροκορδάτων.
Δίπλα στο Κιόσκι, στο ισόγειο της σημερινής οικίας Σταυρινούδη υπήρχε το ονομαστό Τσιμπούκ χανέ, δηλαδή το καπνιστήριο της εποχής, από το οποίο σωζόταν μόνο το πάτωμα και τα κατάλοιπα των πέτρινων γλυπτών καθισμάτων σε κύκλο, αυτό που μας είπε η κ. Σταυρινούδη ότι δυσκολεύτηκαν πάρα πολύ να το γκρεμίσουν και χρησιμοποίησαν μικρό γκρέϊντερ…..
Όλο αυτό το οικοδόμημα, Κιόσκι και Τσιμπούκ χανέ ήταν φημισμένο και για την πολυτελή επίπλωση του. Οι δίσκοι με τα τασάκια που χρησιμοποιούσαν ήταν από καθαρό ασήμι και χρυσάφι, τα τσιμπούκια από ξύλο κερασιάς ( τα καλύτερα), τα προστόμια των ναργιλέδων από κεχριμπάρι, τα ποτήρια κρυστάλλινα και οι καναπέδες στρωμένοι με μεταξωτά μαξιλάρια. Τα πατώματα ήταν καλυμμένα από πανάκριβα ανατολίτικα χαλιά και γενικά τα δύο οικήματα είχαν τέτοια χλιδή, που όπως έλεγαν οι παλιοί, δεν είχαν τίποτα να ζηλέψουν από ανατολίτικο παλάτι.
Οι άρχοντες του κάμπου έβρισκαν στο Κιόσκι και στο Τσιμπούκ χανέ κάθε άνεση και περιβάλλον ανάλογο με τον πλούτο μέσα στον οποίο ζούσαν. Είναι θλιβερό να βλέπεις τώρα το χώρο πως έχει καταντήσει, μια χαλικουριά και να σκέπτεσαι ότι μόλις πριν από δύο αιώνες στο ίδιο μέρος ήταν ένας κόσμος που αντιπροσώπευε ένα ζηλευτό μεγαλείο…. Το Κιόσκι γκρεμίστηκε στο σεισμό του 1881 και έτσι χάθηκε το Καζινάκι και το Τσιμπούκ χανέ εξελίχθηκε μετασεισμικά σε ταβέρνα. Αργότερα από το Τσιμπούκ χανέ υπήρχε μόνο το δάπεδο και τριγύρω τα καταστραμμένα πέτρινα καθίσματα, με αποτέλεσμα αυτοί που δεν γνώριζαν την υπέροχη ιστορία του χώρου να νομίζουν ότι έβλεπαν ένα καλοφτιαγμένο πέτρινο αλώνι. Μετά, συνέχισε το έργο της η μπουλντόζα…..

(Πατήστε τις φωτογραφίες για μεγαλύτερο μέγεθος)

ΤO ΓΕΝΟΒΕΖΙΚO ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΚΟΠΕΙO ΤO ΓΕΝΟΒΕΖΙΚO ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΚΟΠΕΙO ΤO ΓΕΝΟΒΕΖΙΚO ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΚΟΠΕΙO ΤO ΓΕΝΟΒΕΖΙΚO ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΚΟΠΕΙO ΤO ΓΕΝΟΒΕΖΙΚO ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΚΟΠΕΙO ΤO ΓΕΝΟΒΕΖΙΚO ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΚΟΠΕΙO ΤO ΓΕΝΟΒΕΖΙΚO ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΚΟΠΕΙO ΤO ΓΕΝΟΒΕΖΙΚO ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΚΟΠΕΙO ΤO ΓΕΝΟΒΕΖΙΚO ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΚΟΠΕΙO

Next Post

Previous Post

Leave a Reply

© 2018 Παραμεθόριος

Theme by Anders Norén