Παραμεθόριος

Καταγράφοντας την Ιστορία της Χίου

ΤΟ ΤΖΑΜΙ MΕΖΗΤΙΕ

ΤΟ ΤΖΑΜΙ MΕΖΗΤΙΕ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΒΟΥΝΑΚΙΟΥ

Η ιστορία είναι για να ανατρέπεται και για να συμπληρώνεται. Και τα δύο συμβαίνουν στην παρακάτω καταγραφή.

Το Μουσουλμανικό τέμενος Μεζητιέ Τζαμί ιδρύθηκε το 1846 με χορηγία του Σουλτάνου Αβδούλ Μεζήτ Β’, σύμφωνα με το βιβλίο «Μεσαιωνική Χίος» σελ. 31 – 32 της Διευθύντριας της Εφορείας Αρχαιοτήτων Χίου Όλγας Βάσση.
Το 1921 αποφασίστηκε η μετατροπή του σε Μουσείο και εγκαινιάστηκε το 1922 από τον Βασιλιά Κωνσταντίνο. Πιθανότατα, σύμφωνα με την ίδια, κτίσθηκε στα ερείπια του μοναστηριού των Φραγκισκανών της Santa Maria della Grazia.
Στο βιβλίο του Γ. Ζολώτα ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΧΙΟΥ ΤΟΜΟΣ Α2’ ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΛΕΩΣ ΧΙΟΥ – ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΑ γράφει ότι ο Ιερώνυμος Ιουστινιάνης τοποθετεί πλησίον του Φόρου και της τάφρου του κάτρου «τω προς τω μολω ένθα πωλούνται τα πήλινα», την ορθόδοξη εκκλησία της Παναγίας της Ελεημονήτριας. «του λόγου δε όντος περί της πολιορκίας του κάστρου υπο των Ενετών το 1431, λέγεται ότι ο Ενετός Scaramouccsia εκάθητο προς το κρηπίδωμα της τάφρου μεταξύ του ναού της Ελεημονητρίας και της Μεγάλης Θύρας του κάστρου», επειδή δε θύρα μεγάλη του κάστρου είναι η σημερινή και η τάφρος όπου και σήμερον περίπου είναι ορθόν να τοποθετήσομεν της Ελεημονητρίας τον ναόν εκεί και να τον ταυτίσομεν ίσως προς ναόν δυτικόν πρότεροντον λεγόμενον della Misericordia”. Το απτό, είναι ότι η Ο. Βάσση αναφέρεται σε σίγουρα στοιχεία, που αφορούν την περίοδο του Μεσαίωνα.
Τα αρχαία αντικείμενα-αρχιτεκτονήματα που βλέπαμε παλιότερα στην αυλή του Βυζαντινού μουσείου/τζαμιού είχαν αρχίσει να συλλέγονται από το 1886 από το Γυμνασιάρχη Γεώργιο Ζολώτα τα οποία φυλασσόταν στο υπόγειο του γυμνασίου. Αλήθεια, τι οφείλει η Χίος σε αυτόν τον άνθρωπο, ο οποίος εκτός όλων των άλλων συνέλαβε και την ιδέα της δημιουργίας της Βιβλιοθήκης Κοραή, την έστησε, έπεισε τον Κοραή για τις δωρεές και δημιούργησε τον πρώτο χώρο στο υπόγειο του Γυμνασίου Αρρένων, σήμερα 1ο Γυμνάσιο, όπου ήταν γυμνασιάρχης…
Οι συλλογές εμπλουτίστηκαν σημαντικά μετά το 1912 από τον έκτακτο επιμελητή αρχαιοτήτων Χρήστο Σαρικάκη και τις δεκαετίες 1950-1960 από τον έκτακτο επιμελητή αρχαιοτήτων Γυμνασιάρχη Αντώνιο Στεφάνου, ο οποίος μερίμνησε για τη μεταφορά και διαφύλαξη πολλών αντικειμένων στο Μουσείο, που προερχόταν από κτίρια τα οποία κατεδαφιζόταν ελεύθερα την περίοδο αυτή, για να κτιστούν νέες οικοδομές Από το 19890 και μετά μετά από την κατασκευή του Αρχαιολογικού Μουσείου Χίου στην οδό Μιχάλων στα παλιά Μεζάρια στο Μεζητιέ τζαμί παρέμειναν μόνο τα αντικείμενα που αποτελούσαν δείγματα της Παλαιοχριστιανικής, Μεσαιωνικής και Τουρκοκρατούμενης Χίου.
Το 2004 το Βυζαντινό Μουσείο έκλεισε για το κοινό, τα αρχιτεκτονήματα που υπήρχαν στην αυλή του και τα μεγάλα μπρούτζινα πράσινα Βενετσιάνια κανόνια μεταφέρθηκαν και είναι πεταμένα και απρόσιτα σε οικόπεδο στο κάστρο ή στην αυλή του εργαστηρίου επισκευής και αντιγραφής αντικειμένων πίσω από τον Μεντρεσέ στην εκκλησία του Αγ. Γεωργίου στο κάστρο. Το 2005 άρχισε η επισκευή του Τζαμιού και το Μιναρέ, ολοκληρώθηκε το 2009 και από το 2010 άνοιξε για το κοινό με νέα έκθεση οργανωμένη με τις σύγχρονες μουσειακές αντιλήψεις.Τα εκθέματα αποτελούν ενότητες από την κοσμική, την εκκλησιαστική, την  οχυρωματική, την καθημερινή ζωή της Χίου Και σε ευρήματα ανασκαφικών ερευνών ή ταφικά μνημεία. Ιδιαίτερα σημαντικά είναι τα εκθέματα των αποτοιχισμένων αγιογραφιών του 14ου αιώνα από τον ναό της Παναγίας της Κρήνας στους Βαβύλους, και τα δύο μαρμάρινα υπέρθυρα από μέγαρα Γενουατών στο κάστρο τα οποία απεικονίζουν παραστάσεις του Αγίου Γεωργίου Δρακοντοκτόνου. Αυτά είναι σπουδαία έργα τέχνης τα οποία κατασκευάστηκαν στη Γένοβα δημιουργήματα των καλλιτεχνών των εργαστηρίων Gaggini, που δραστηριοποιήθηκε στη βόρεια και τη νότια Ιταλία το 15ο αιώνα. Να από πού προέρχεται και το επώνυμο Γιαγκίνης, που εμείς το γνωρίζουμε ως Μικρασιάτικο, αλλά προφανώς στη Μικρά Ασία πήγε όταν οι Γενοβέζοι απόκτησαν εκεί αποικίες και στη συνέχεια ήλθαν εδώ.

(Πατήστε τις φωτό για μεγαλύτερο μέγεθος)

Next Post

Previous Post

2 Comments

  1. Δημήτρης Μιωτέρης 30/12/2017

    Κατά τη διάρκεια των τελευταίων επισκευών, βρέθηκαν κάτω απο το τζαμί τα θεμέλια του παλιού Μοναστηριού /ναού, ήταν μερικά μεγάλα δωμάτια που κατέβαινες με σκάλα και έμπαινες μέσα άνετα και είχαν πολλά στοιχεία που μπορούσαν και έπρεπε να είναι επισκέψιμα, με μια ανάρτηση/ταμπέλα για την ιστορία του χώρου θα ήταν ένα ολοκληρωμένο έργο μαζί με την ανάδειξη του τζαμιού και του μουσείου. Εγώ έχω μπει μέσα στο χώρο αυτό, τον έχω φωτογραφήσει, αλλά οι φωτογραφίες χάθηκαν με τις μετακομίσεις του ΠΟΛΙΤΗ σε άλλα κτίρια, και με τα προβλήματα του internet Για κυριολεκτικά ανεξήγητους και εξοργιστικούς λόγους, με τη γνωστή αυθαίρετη λογική της αρχαιολογίας «κράτος εν κράτει είμαι και κάνω ότι θέλω» ο χώρος τσιμεντώθηκε, θάφτηκε κυριολεκτικά. Πάνω του έφτιαξαν τουαλέτες και μια κουζίνα για τις ανάγκες του προσωπικού του μουσείου. Άφησαν μόνο τρία τέσσερα μικρά σημεία 20Χ20 σκεπασμένα με διάφανο γυαλί που υποτίθεται ότι θα φαινόταν με κρυφό φωτισμό κάποια σπαράγματα απο κάτω. Τώρα λένε ότι τα φωτιστικά χάλασαν και δε φαίνεται τίποτα και απαγορεύεται η επισκεψιμότητα. Μερικές φορές που ζήτησα να μπω μου είπαν να κάνω αίτηση στην υπηρεσία και θα μου απαντήσουν.

  2. Simone Vignoso 02/01/2018

    Θ’απαντήσουν το επόμενο έτος, εάν κι εφόσον το θυμηθούν.

Leave a Reply

© 2018 Παραμεθόριος

Theme by Anders Norén