Παραμεθόριος

Καταγράφοντας την Ιστορία της Χίου

ΤΟ ΡΕΧ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΛΗΓΩΝΕΙ

Τρυφερές αναμνήσεις μας φέρνουν στο νου οι παλιοί καλοί κινηματογράφοι, που έχουν γράψει στην ψυχή μας…Γερασμένο κουφάρι στη φτωχιά προκυμαία ο κινηματογράφος REX που γνώρισε δόξες στη Χίο , από το 1940 που εγκαινιάστηκε, έως και τη δεκαετία του 1980 που έκλεισε. Άς θυμηθούμε την ιστορία του από το βιβλίο ΧΙΟΣ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ των Μιχάλη Τσαγκάρη-Άλκη Ξανθάκη
Έτσι, για την ιστορία αναφέρω ότι ο πρώτος βωβός κινηματογράφος εγκαινιάστηκε στη Χίο στις 16 Ιουνίου του 1912, ονομαζόταν ΧΙΟΣ και ανήκε σε κάποιο Οθωμανό Μουσταφά. Πρώτο έργο που έπαιξε ήταν «Το δηλητήριο της ανθρωπότητος».

ΡΕΧ

Η ανέγερση του κτιρίου του REX ξεκίνησε το 1936 με τη κατασκευή του ισογείου σε οικόπεδο ιδιοκτησίας Πασβάντη, όπου πρώτα στεγάστηκε καφενείο. Αργότερα αποφασίστηκε από τους αδελφούς Λάμπρο και Παντελή Μερούση και Μανώλη και Γιάννη Πασβάντη η κατασκευή ορόφων για τη στέγαση κινηματοθεάτρου. Τα σχέδια εκπόνησαν οι μηχανικοί Κωνσταντίνος Μαράσογλου και Στέφανος Ζωγράφος από την Αθήνα που ήταν και μηχανικοί της Νομαρχίας Χίου. Στις 24 Μαρτίου 1940, πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια, προβλήθηκαν δυο ταινίες Μίκυ Μάους και το βράδυ έγινε η πρώτη προβολή με την ταινία Alexander’s ragtime band που είχε λάβει τον Ελληνικό τίτλο “Ξανανθίζουν τα ρόδα”. H τηλεόραση είναι το όπλο που εκτέλεσε τους κινηματογράφους, από τα μέσα της δεκαετίας του 1970. Δεν μπορούσε να μην πληγωθεί και το REX.
Μεταφέρω μια πολύ γλυκειά αναφορά από το βιβλίο του Γιώργου Ζυμαράκη «Η ζωή στο κάστρο, μεγαλώνοντας στη Χίο».

«Η κυρία Βασιλεία ήταν γιαγιά του στέλιου Χαρίτου που είχε το εξαιρετιικό μαγειρείο «της αγοράς» δίπλα στην σημερινή καφετέρια «Αλκυόνη» και παππούς του ήταν ο κύριος Μανώλης Πασβάντης, συνεταίρος στο REX με το Μερούση. Ο Παντελής, πατέρας του Στέλιου ήταν μηχανικός στο REX και είχαμε τα μέσα να βλέπουμε όλα τα ωραία έργα ξανά και ξανά και να ακούμε μουσική και τραγούδια πριν την έναρξη. Η μαρίδα στη γαλαρία. Ο κινηματογράφος REX ήταν ένα ονειρεμένο προπολεμικό κτίσμα art deco με όλα τα καλόγουστα χαρακτηριστικά της εποχής και φωτισμό

φαντασμαγορικό, που έκανε τον κόσμο να αισθάνεται όμορφα. Στο φουαγιέ, στον πρώτο όροφο που ήταν η καμπίνα άνοιγαν τα παράθυρα με θέα στο λιμάνι. Ο κυρ Μανωλάκης έβγαινε στη σκηνή και προλόγιζε το έργο αλλά ανακοίνωνε και τα προσεχώς….»

Τώρα στέκει στην φτωχειά προκυμαία ένα γέρικο κουφάρι για λύπηση, που ρυπαίνει αισθητικά το χώρο… Περασμένα μεγαλεία που έχουν σημαδέψει τις ψυχές της προηγούμενης γενιάς…. Tι ζωντανές αναμνήσεις σας ξυπνώ τώρα….

ΤΟ ΡΕΧ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΛΗΓΩΝΕΙ

ΤΟ ΡΕΧ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΛΗΓΩΝΕΙ

Next Post

Previous Post

1 Comment

  1. Γεωργία Ορφανούδη 22/01/2018

    Πηγαιναμε στην ουρα απο νωρις για εισητηριο …5 δραχμες τοτε 1964…..5 Απο κει ξεκινησε κ η κινηματογραφηκη λεσχη το 1975 ?

Leave a Reply

© 2019 Παραμεθόριος

Theme by Anders Norén