Παραμεθόριος

Καταγράφοντας την Ιστορία της Χίου

ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ ΑΓ. ΙΣΙΔΩΡΟΥ

Ο αείμνηστος Γιάννης Καράλης έλεγε ότι οι Χιώτες εκτιμούν το Λόγιο Ερμή, αλλά αγαπούν τον Κερδώο Ερμή. Είχε δίκιο. Διαβάστε την παρακάτω υπόθεση για να σιχαθείτε το χαρακτήρα του Χιώτη Παντελή Ριζικάρη. (Το βιβλίο της Μαστίχας, των Κώστα Ζαχαρόπουλου και Ηλία Μπαρμπίκα.
Το 1125 ο Ενετικός στόλος ξεχειμώνιαζε στη Χίο. Μαζί τους ήταν και ο Καθολικός ιερέας Κερμπάνους κερμπ΄’ανι, που αναζητούσε το λείψανο του Αγ. Ισιδώρου, προστάτη της μαστίχας. Πληροφορήθηκε που είναι, μπήκαν νύχτα στην εκκλησία του κοντά στο νοσοκομείο, γκρέμισαν τους τοίχους με σφυριά και μαζί με το λείψανο του Αγίου πήραν και άλλα τέσσερα και επέστρεψαν στο καράβι τους.Ο κόσμος αντλεδρασε όταν αντιλήφθηκε την κλοπή των ιερών κειμηλίων και οι Ενετοί για να τους κατευνάσουν κράτησαν το λείψανο του Ισίδωρου και τους επέστρεψαν τα άλλα τέσσερα που ανήκαν στην Αγία Μυρόπη, το μικρό της γιό, την Ιλαρία και την Άφρα, τις δύο πόρνες που μαρτύρησαν μαζί με τον Άγιο.
Ο κλέφτης (ήταν και παππάς, έ;) συνόδεψε το λείψανο με το καράβι έως τη Βενετία.
«Ακόμη και οι άρρωστοι και οι πληγωμένοι στο πλοίο βρήκαν την υγειά τους», έγραψε στο ημερολόγιο του ο τυχοδιώκτης ιερέας.
Αρκετά χρόνια μετά την κλοπή του λειψάνου του Αγίου, οι Χιώτες ανακάλυψαν την κάρα του (το κεφάλι, το πήραν και το εναπόθεσαν πάλι στον τάφο του στην εκκλησία του Αγ. Ισιδώρου). Το 1626 ο Δόγης της Βενετίας μετά από μια μεγάλη πλημμύρα με προκήρυξη του υποσχέθηκε αμοιβή και τίτλο ευγενείας σε όποιο του έφερνε την κάρα.
Ο Πανμτελής Ριζικάρης, επίτροπος του ναού του αγίου, έμαθε για την προκήρυξη, πλήρωσε τη σκλάβα του ιερέα, και την έκλεψε (!!!, μπα, είχαν τότε και τέτοιες οι παπάδες; Μάλλον «παραδουλεύτρα του» εννοεί;).
‘Ετσι ο Ριζικάρης, τα παιδιά του και η σκλάβα με την πάρα υπο μάλης, πήγαν στη Σμύρνη, στην Ενετική παροικία. Αυτοί όμως τον ξεγέλασαν, του πήραν την κάρα και την έστειλαν αυτοί στο Δόγη, για να ωφεληθούν οι ίδιοι (Καλοί Χριστιανοί, μωρέ, όλοι τους και κυρίως οι παπάδες και ο επίτροπος).
Αλλά δεν υπολόγησαν ότι έμπλεξαν με Χιώτη. Ο επίμονος Ριζικάρης πήγε στη Βενετία, κατάφερε να τον δεχθεί ο Δόγης, του εξήγησε και τον έπεισε ότι αυτός ήταν ο αρχικός κλέφτης (καμάρι που το είχε!) και εξασφάλισε ένα σπίτι, 25 δουκάτα το μήνα και μια φορεσιά το χρόνο, εφ’ όρου ζωής.
«Ήρτε το τσεφάλι να εύρει το κορμί του» έλεγε ο Ριζικάρης για να δικαιολογήσει την πράξη του , η οποία είχε προκαλέσει οργή στη Χίο.
Αυτά…….για τον Κερδώο Ερμή,,,,, Στις φωτ. η κρύπτη και ο τάφος του Αγ. Ισιδώρου στο υπόγειο της εκκλησίας. Ο τάφος του Αγίου είναι ο δεύτερος με σπασμένο το κάλυμμα. Ο πρώτος ανήκει στην Αγ. Μυρώπη, που πήρε το σώμα του Αγίου από το χείμαρρο του Σκαραμαγκά και το κεφάλι του από το πηγάδι που είναι μπροστά στην Αγία Πύλη του μικρού ναού του Αγίου στις όχθες του χείμαρρου, που τώρα έχει εγκιβωτιστεί και ονομάζεται οδός Αντ,. Κοραή, στο κτήμα Ζαφειράκη, το μετέφερε και το έκρυψε υπόγεια το χώρο του Ρωμαϊκού νεκροταφείου στο νοσοκομείο, που υπήρχε εκεί πριν χτιστεί ο μεγάλος δεύτερος ναός του Αγίου. Γι’ αυτό οι Ρωμαίοι την βασάνισαν, δεν μαρτύρησε την κρύπτη, την εκτέλεσαν και άλλοι Χριστιανοί την έθαψαν δίπλα στον Άγιο.

Άνθρωποι και ανθρωπάκια.

ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ ΑΓ. ΙΣΙΔΩΡΟΥ

ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ ΑΓ. ΙΣΙΔΩΡΟΥ

Next Post

Previous Post

Leave a Reply

© 2018 Παραμεθόριος

Theme by Anders Norén