Παραμεθόριος

Καταγράφοντας την Ιστορία της Χίου

ΠΙΤΑΣ ΚΑΙ ΜΑΥΡΑΚΗΣ

ΠΙΤΑΣ ΚΑΙ ΜΑΥΡΑΚΗΣ

Στην χτεσινή καταγραφή μου για για την περιοχή των Λωλόδεντρων, έγραψα και για τις εκτελέσεις, το σημείο των εκτελέσεων. Η κ. Αργυροπούλου μου θύμισε την υπόθεση του παπά Ξενάκη και το ρόλο που έπαιξε ένας διαβόητος αστυνομικός,πρώην συνεργάτης των Γερμανών και μετά του κυβερνητικού καθεστώτος. Δύο ήταν αυτά τα ανθρωποειδή κατασκευάσματα. Μοίραρχος Παντελίδης και Υπομοίραρχος Ζορμπάς. Η δράση τους ήταν εγκληματική εναντίον όλων των πατριωτών που συμμετείχαν αρχικά στον Απελευθερωτικό αγώνα, την Εθνική Αντίσταση εναντίον των κατακτητών Γερμανών και στη συνέχεια στον Εμφύλιο, όπου έγιναν λάθη και απο τις δύο πλευρές. Γι’ αυτό, οπως της υποσχέθηκα επαναφέρω στη μνήμη μας την υπόθεση των νεαρών των Βαρβασιωτών Μαυράκη και Πίττα, των αναίτια και άγρια δολοφονημένων απο το τότε αστυνομικό καθεστώς.

ΜΑΥΡΑΚΗΣ ΚΑΙ ΠΙΤΤΑΣ

Όπως μπαίνουμε στο Βαρβάσι, απο τον κεντρικό δρόμο της Βερίτη, η πρώτη οδός αριστερά είναι η Κάτω Παναγιάς. Προχωρώντας την, σε απόσταση λιγότερη των 50 μέτρων, αριστερά, μπροστά απο ένα προσφυγικό σπίτι είναι ένας μικρός χώρος, μια μικρή αυλή περιφραγμένη με πρόχειρους πλίθους. Στο κέντρο της, ανάμεσα στις πρασινάδες είναι στημένοι δύο πλίθοι και πάνω τους κάτι σα θυμιατό, και στην άκρη δεξιά, πάνω στο νότιο τοιχίο κυματίζει μια Ελληνική σημαία. Προσέξτε, Ελληνική, καμία άλλη, τίποτα άλλο. Είναι η μικρή αυλίτσα, όπου λίγο μετά την απελευθέρωση απο τη Γερμανική κατοχή εκτελέστηκαν άδικα απο την τότε Χωροφυλακή δύο νέα παλληκάρια, οι Βαρβασιώτες Μαυράκης και Πίττας. Δεν είχαν κάνει τίποτα μεμπτό, ο Εμφύλιος δεν είχε ξεσπάσει ακόμη, αλλά τα δύο παιδιά ήταν χαρακτηρισμένοι αριστεροί, επειδή όντας στρατιώτες στη Βόρεια Αφρική, μετά τις νικηφόρες μάχες του Συμμαχικού στρατού, στον οποίο μετείχε και ο Ελληνικός, εναντίον των στρατευμάτων του Άξονα των Γερμανών, στο μέτωπο του Αλαμέϊν, του Τομπρούκ και τών άλλων πεδίων μάχης στην Λιβύη και την Αίγυπτο, ήταν μεταξύ των χιλιάδων που αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στην απόβαση στην Ιταλία, μεταξύ αυτών που υποστήριζαν ότι ο Ελληνικός στρατός έπρεπε να κάνει απόβαση στην Ελλάδα, να την Ελευθερώσει. Τότε λοιπόν, οι καλοί μας σύμμαχοι, αυτός ο καταραμένος λαός των Εγγλέζων, που είναι μόνιμα η καταστροφή της Ελλάδας, τους έκλεισε στα «σύρματα» και τους βάφτισε κομουνιστές και τους δίωξε. Για την ιστορία αναφέρω απλά ότι έτσι δημιουργήθηκαν και οι πολιτικοί όροι που μας βασανίζουν, απο τότε, αυτοί που αρνήθηκαν κλείστηκαν στα σύρματα που ήταν αριστερά στην περιοχή και αυτοί που δέχθηκαν να συμμετάσχουν στην απόβαση εναντίον της Ιταλίας στρατοπέδεψαν στη δεξιά πλευρά της περιοχής και απο τότε ονομάστηκαν δεξιοί. Στους «συρματένιους» ήταν και ο αείμνηστος πεθερός μου Μιχάλης Ποριώτης, που έλεγε ‘μας βάφτισαν κομουνιστές, εμείς δεν είχαμε καμία σχέση με πολιτική κινήματα και κόμματα, αλλά στη συνέχεια υποφέραμε στην πατρίδα με αυτά που τραβήξαμε επειδή δεν μας χαρακτήρισαν Εθνικόφρονες. Αυτοί μας έβαλαν έντεχνα απέναντι τους για να μας διαιρέσουν και να αφεντεύουν τον τόπο μας, με τους ανίκανους και δοσίλογους πολιτικούς που έχουμε απο τότε έως τώρα».
Μετά απο τη λήξη του πολέμου οι «συρματένιοι» γύρισαν στην πατρίδα, αλλά ήταν σημαδεμένοι. Ήταν όλοι τους απο την 1η Ελληνική Ταξιαρχία. Τα δύο παιδιά αυτά, δεν είχαν κάνει τίποτα άλλο. Στις 17 Ιανουαρίου του 1946 πολλοί απο τους «συρματένιους» μαζεύτηκαν σε αυτή τη μικρή αυλίτσα έστησαν ένα γλεντάκι,όπου έπαιζε και μουσική,. Μεταξύ των άλλων τραγούδησαν και αντιφασιστικά τραγούδια, κάποια που σιγοτραγουδούσαν οι υπόδουλοι Έλληνες στην κατοχή με το φόβο των κατακτητών και τώρα πίστευαν ότι μπορούσαν να τα τραγουδάνε ελεύθερα. Έπιναν, έτρωγαν τα μεζεδάκια τους, τραγούδαγαν χόρευαν, αυτό ήταν όλο. Πέφτει σπιουνιά, οι διαβόητοι δοσίλογοι συνεργάτες των Γερμανών, που ήταν ο φόβος και ο τρόμος κάθε πατριώτη που αγωνιζόταν ή απλά μιλούσε εναντίον των κατακτητών, και συνέχισαν να βασιλεύουν και μετά την απελευθέρωση, Μοίραρχος Παντελίδης και Υπομοίραρχος Ζορμπάς φορτώνουν μια διμοιρία Χωροφύλακες σε ένα καμιόνι και πάνε να «επιβάλλουν την διασαλευθείσαν τάξιν». Περικυκλώνουν τους»συρματένιους» που γλεντούσαν και τους γαζώνουν με σαφή στόχο, εκτελώντας άνωθεν εντολές. ΔΥΟ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΥΡΑ ΤΩΝ ΠΑΝΤΕΛΙΔΗ, ΖΟΡΜΠΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΑΝΑΤΙΣΜΕΝΩΝ ΕΚΤΕΛΕΣΤΩΝ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ. ΟΙ ΝΕΑΡΟΙ ΜΑΥΡΑΚΗΣ ΚΑΙ ΠΙΤΤΑΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΥΣΟΥΝ ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΛΕΣ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΝΤΟΠΙΩΝ ΠΕΙΘΙΝΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΤΟΥΣ και ήθελαν να πολεμήσουν για την απελευθέρωση της Ελλάδας!!!
Το άγημα των Χωροφυλάκων αποχώρησε Εθνικά Υπερήφανο. Σε πρόσφατη εκδήλωση τιμής που έγινε στο Βαρβάσι, διηγούμενος τα γεγονότα ο μικρός τότε συνταξιούχος δικηγόρος Γιώργος Κοκκαλιάδης, διηγήθηκε ότι άκουγε απο το σπίτι του τη μουσική και το γλέντι, μετά άκουσε τους πυροβολισμούς και έτρεξε στο στενό να δεί τι συνέβη. Είδε τα δύο νέα παιδιά σκοτωμένα, τα σώματα τους να κολυμπούν στο αίμα, τρόμαξε τόσο πολύ, που το έβαλε στα πόδια και απο τότε δεν έχει ξαναπεράσει απο το σημείο αυτό. Οι Βαρβασιώτες δεν κάθησαν με σταυρωμένα τα χέρια. Την επόμενη μέρα, στις 18 Ιανουαρίου τους κατέβασαν με πομπή απο το Βαρβάσι, τον Καμένο Πύργο, την οδό Άγρελα, σημερινή Καλαμπόκα, την Απλωταριά και κατέληξαν στη Μητρόπολη, όπου ακολούθησε η κηδεία.
Τον τιμητικό επικήδειο εκφώνησε ο δικηγόρος Θεοδόσης Κοκκαλιάδης μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής του Ε.Α.Μ. και της τότε Σοσιαλιστικής Ένωσης.Είναι γνωστό τι υπέφεραν τα επόμενα χρόνια όλοι όσοι εργάστηκαν για να ταφούν τα δύο αυτά παιδιά, μαζί και ο Μητροπολίτης Ιωακείμ Στρουμπής, που επέτρεψε να ταφούν με αυτή την διαδικασία και εκφώνησε πύρινο λόγο, στον οποίο τόνισε ότι πρέπει να λογοδοτήδουν οι φασίστες δοσίλογοι δολοφόνοι. Καθαιρέθηκε, διώχθηκε, σπιλώθηκε, αλλά τα υπέμεινε όλα μαρτυρικά. Η σωρός του Πίτα τάφηκε στο κοιμητήριο του Αγ. Γιάννη του Πρόδρομου και του Μαυράκη στον Αγ. Λουκά του Βαρβασίου

Οι Βαρβασιώτες αποφάσισαν σαν μικρό θυμίαμα στη μνήμη τους να καίει πάντα εκεί ένα καντηλάκι και να ανεμίζει η Γαλανόλευκη! Το τηρούν ακόμη οι απόγονοι τους, η αυλίτσα αυτή στην οδό Κάτω Παναγιάς στο Βαρβάσι δεν έχει κτισθεί, το προσφυγικό σπίτι παραμένει το ίδιο, το καντηλάκι υπάρχει εκεί να θυμίζει την άδικη δολοφονία,, η γαλανόλευκη κυματίζει. Μπορείτε να περάσετε να τα δείτε. Τιμητικά ο Δήμος Χίου έχει ονομάσει τον κεντρικό δρόμο του Βαρβασίου οδό «Μαυράκη/Πίττα.

ΠΙΤΑΣ ΚΑΙ ΜΑΥΡΑΚΗΣ

Next Post

Previous Post

Leave a Reply

© 2018 Παραμεθόριος

Theme by Anders Norén