Παραμεθόριος

Καταγράφοντας την Ιστορία της Χίου

Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟS ΝAOS ΤΟΥ ΑΓ. ΕΥΤΥΧΙΟΥ, SAN FELICE

O Καθολικός ναός του Αγ. Ευτυχίου ή San Felice da Kantalitse, όπως τον λένε επειδή ο Άγ. Ευτίχιος καταγόταν απο το χωριό Κανταλίτσε της Γένοβας, υπάρχει λίγο πιό κάτω απο τον Αγ. Ιάκωβο, στην αρχή δεξιά της Κυρίλλου Τρεχάκη, είναι αυτός που γράψαμε ότι έχει μετατραπεί σε γραφεία. Το σωστό είναι ότι σε κάποια τμήματα του στον όροφο κυρίως, εκεί που ήταν οι αποθήκες, έχουν ενοικιασθεί για να υπάρχουν κάποια έσοδα τα οποία καλύπτουν πάγιες και τρέχουσες ανάγκες της Επισκοπής. Δικαιολογημένα περνάμε απο μπροστά του αδιάφορα, αφού δεν γνωρίζουμε τη συγκλονιστική ιστορία του και κυρίως πως σώθηκαν εκεί περίπου 1500 Χιώτες την περίοδο της Σφαγής του 1822 από τους Τούρκους. Γκρεμίστηκε στο σεισμό του 1881 καΙ αναστηλώθηκε τη δεκαετία του 1990 με τις οδηγίες και την επίβλεψη της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας.
Σύμφωνα με τα αρχεία της Καθολικής εκκλησίας της Χίου ο ναός είναι από τα παλιότερα κτίρια στην ιστορία της Χίου, πολύ παλιότερος και απο την Επισκοπική εκκλησία του Αγ. Νικολάου, λίγα μέτρα δυτικότερα, ίσω απο τον Αγη. Ιάκωβο. Ήταν η έδρα, η εκκλησία δηλαδή του μοναστηριού του Sain Felice των Φραγκισκανών Καπουκίνων μοναχών του Sain Zozef στους οποίους ανήκε και το γνωστό Γαλλικό Κολέγιο στον Φραγκομαχαλά. Το κτήμα πιθανότατα τους παραχωρήθηκε όταν εκδιώχθηκαν απο το κάστρο μετά το μέσον του 16ου αιώνα, μετά την αποχώρηση των Βενετών και την ανακατάληψη της Χίου απο του Τούρκους. Δεν τον πείραξαν στις σφαγές του 1822 γιατί εκεί εκκλησιαζόταν ο Γάλλος Πρόξενος και στην αυλή του πιθανότατα στεγαζόταν το προξενείο εκείνης της εποχής. Ο ναός ανήκε απο τότε στο τάγμα. Οι Καπουκίνοι μοναχοί είναι οι γνωστοί με την εικόνα του καφέ μακριού ράσου με την κουκούλα, τα σανδάλια και το λευκό κορδόνι στη μέση, που κατέληγε σε τρείς ουρές, κόμποι λέγονται, για να τους θυμίζουν τους τρείς πυλώνες της πίστης του Μοναχισμού του Τάγματος τους : Φτώχεια, Υπακοή, Αγνότητα. O όρος «Καπουκίνος» και κατ’ επέκταση και «Καπουτσίνο» οφείλεται στην κουκούλα που στα Ιταλικά – Λατινικά ονομάζεται ¨Καπούτσο»
Ο π. Λέων Κισκίνης αμφισβητεί το γραφόμενο του Ζολώτα, ότι το το Μοναστήρι ανήκε στην οικογένεια των Σκυλίτσηδων του κάδου των Άμοιρων, τονίζοντας ότι ίσως η μόνη σχέση που υπήρχε και ήταν ότι πιθανά το Τάγμα αγόρασε αυτό το χώρο που ανήκε στην οικογένεια Σκυλίτση.Στον πάνω όροφο του κτίσματος ήταν οι αποθήκες του μοναστηριού ή σε άλλα μοναστήρια ήταν οι οίκος του παπά.
Τα γλυπτά που τον κοσμούν, σύμφωνα με τον «φροντιστή» του Οθθόδοξο στο Θρήσκευά Διαμαντή Μπριλλή, προέρχονται απο τον παλιά υπέρλαμπρο ναό του Αγ. Γιάννη των Ιουστινιάνι στα Σκλαβιά, για τον οποίο γράψαμε πρόσφατα ότι γκρεμίστηκε απο την αδιαφορία της αρχαιολογίας. Υπέρλαμπρες κατασκευές είναι η Κρήνη με τα σαφή Γοτθικά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά, που ήταν στο Λωβοκομείο του Κοφινά, το οποίο ήταν η θερινή κατοικία του Γενοβέζου Επισκόπου. Το ίδιο φοβερό είναι και και το αρχιτεκτόνημα του καπουκίνου μοναχού, όπως και τα υπόλοιπα ευρήματα που εκτίθενται στο χώρο.
Πιθανά κάποια μέλη προέρχονται και απο τον Καθεδρικό ναό των Αγ. Πέτρου και Παύλου στο κάστρο, εκεί που τώρα είναι ο Αγ. Γεώργιος, ο Μεντρεσσές και τα γραφεία της Αρχαιολογίας.
Τελευταίος ιερέας πριν τον π. Λέοντα ήταν ο π. Δομίνικος Ψάλτης, ο οποίος ήταν παπαδάκι στον Αγ. Ευτύχιο ο οποίος θυμάται τους δύο τελευταίους καλόγερους που έζησαν εκεί. Ο τελευταίος Καθολικός Επίσκοπος Χίου είχε πεθ’ανει το 1939 και οι μοναχοί απελάθηκαν το 1940, αφού λόγω του πολέμου με τους Ιταλούς θεωρήθηκαν Ιταλοί υπήκοοι. Η μπροστά πολυκατοικία Τσοπανομίχαλου ήταν ένα μέρος της αυλής του μοναστηριού, όπως και τα γύρω άλλα τότε κτήματα. Τα κτήματα πουλήθηκαν απο το Τάγμα του Sain Zozef εν αγνοία της Επισκοπής.
ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ 1822
Διαβάστε τώρα με προσοχή τη τραγικές αλλά και Θεάρεστες σκηνές έγιναν σε αυτό το κτίριο, και γιατί όταν περνάμε απο εκεί πρέπει να σκύβουμε ευλαβικά το κεφάλι μας στη μνήμη των ανθρώπων που πρωταγωνίστησαν στα γεγονότα που έγιναν εκεί, όπως και στην οικία του Γάλλου προξένου στο Φραγκοβούνι, τώρα αρχοντικό Παντελίδη.
Γ. Ζολώτας ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΧΙΟΥ ΤΟΜΟΣ Γ’ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ ΣΕΛ. 519 ΈΩς ΚΑΙ 520:
» Στη Χώρα σώθηκαν λίγοι, κυρίως Καθολικοί, όσοι κατέφυγαν στο Γαλλικο προξενείο, στον ναό του Αγ. Ευτυχίου και στην οικία του Γάλλου προξένου Dizon στο Φραγκοβούνι.
Αισχρή συμπεριφορά έδειξαν ο Πρόξενος της Αγγλίας Γιανούτσης και της Αυστρίας Στιέποβιτς, οι οποίοι συνεργαζόταν με τους Τούρκους και παρέδωσαν σ’ αυτούς όσους προσέφυγαν στα προξενεία τους για να σωθούν απο τη Σφαγή. Απεκόμισαν δε τεράστια οφέλη, ιδίως ο πρώτος, ανυπολόγιστους θησαυρούς. Λαμπρά στάθηκε, και το πλήρωσε με τη ζωή του με φρικτό θάνατο ο Πρόξενος της Δανίας Κ. Σαλονικιός, , ο οποίος στήριζε την ελληνική επανάσταση και τους Χιώτες. Κλείστηκε στην οικία του μαζί με Χιώτες που είχαν προσφύγει εκεί, και ύψωσε τη σημαία της Δανίας, Όμως ό ίδιος ο Βαχήτ πασάς μπήκε εκεί με οπλοφόρους, αψήφισε τη σημαία και τον απήγαγε μαζί με την οικογένεια του.
O πρόξενος της Γαλλίας Αλέξανδρος Κάρολος Διζόν, αξιωματικός του στρατού, δίστασε προς στιγμή να αποφασίσει μεταξύ των οδηγιών που είχε και την δωνής του ανθρωπισμού του, η οποία υπερίσχυσε τελικά,. Άμνοιξε διάπλατα την πόρτα του Προξενείου και περιέθαλψε περίπου 1500 Έλληνες , τους οποίους έκρυψε στην ευρύχωρη εκκλησία του προξενείου, απο τους οποίους ζήτησε να κάνουν απόλυτη σιγά και τους ορκίστηκε στη στρατιωτική του τιμή ότι θα πεθάνει μαζί τους. Γύρω απο το κτίριο μαινόταν η φωτιά και οι σφαγές. Ο Διζόν έβαλε έναν Καθολικό ιερέα στην πόρτα της εκκλησία να παρηγορεί τις γυναίκες και έναν Γάλλο κλητήρα να επιτηρεί και αυτός με το σπαθί στο ένα χέρι και με λευκή σημαία στο άλλο βγήκε έξω ορμητικά και άρχισε να μάχεται εναντίων των Τούρκων που είχαν κυκλώσει το κτίριο.. Αυτοί σε έκταση τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν στον Βαχίτ πασά. Ο Διζόν με υπερήφανη στάση κατόρθωσε να πάρει υπόσχεση απο το θηρίο ότι οι Τούρκοι δεν θα πειράξουν τον κόσμο που στεγάζει στο προξενείο και την εκκλησία. Ζήτησε και έλαβε φρουρά δέκα Τούρκων για το προξενείο και την εκκλησία, όπως και για τα άλλα προξενεία και κυρίως της Νεαπόλεως, όπου είχαν καταφύγει ο Επίσκοπος και οι άλλοι Καθολικοί κληρικοί. Διαρκώς δε στη συνέχεια ήταν φύλακας άγγελος όλης της Καθολικής κοινότητας και πολλών Ελληνικών οικογενειών»
Γι΄αυτό όταν περνάμε έξω απο την εκκλησία του Αγ. Ευτυχίου στην οδό Κυρήλλου Τρεχάκη και απο την οικία του Γάλλου προξένου στο Φραγκοβούνι, στο αρχοντικό Παντελίδη, πρέπει να κλείνουμε ευλαβικά το κεφάλι μας. Το οφείλουμε.

(Πατήστε τις φωτό για μεγαλύτερο μέγεθος)

Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟS ΝAOS ΤΟΥ ΑΓ. ΕΥΤΥΧΙΟΥ Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟS ΝAOS ΤΟΥ ΑΓ. ΕΥΤΥΧΙΟΥ Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟS ΝAOS ΤΟΥ ΑΓ. ΕΥΤΥΧΙΟΥ Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟS ΝAOS ΤΟΥ ΑΓ. ΕΥΤΥΧΙΟΥ Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟS ΝAOS ΤΟΥ ΑΓ. ΕΥΤΥΧΙΟΥ Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟS ΝAOS ΤΟΥ ΑΓ. ΕΥΤΥΧΙΟΥ Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟS ΝAOS ΤΟΥ ΑΓ. ΕΥΤΥΧΙΟΥ Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟS ΝAOS ΤΟΥ ΑΓ. ΕΥΤΥΧΙΟΥ Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟS ΝAOS ΤΟΥ ΑΓ. ΕΥΤΥΧΙΟΥ Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟS ΝAOS ΤΟΥ ΑΓ. ΕΥΤΥΧΙΟΥ Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟS ΝAOS ΤΟΥ ΑΓ. ΕΥΤΥΧΙΟΥ Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟS ΝAOS ΤΟΥ ΑΓ. ΕΥΤΥΧΙΟΥ Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟS ΝAOS ΤΟΥ ΑΓ. ΕΥΤΥΧΙΟΥ Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟS ΝAOS ΤΟΥ ΑΓ. ΕΥΤΥΧΙΟΥ Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟS ΝAOS ΤΟΥ ΑΓ. ΕΥΤΥΧΙΟΥ Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟS ΝAOS ΤΟΥ ΑΓ. ΕΥΤΥΧΙΟΥ Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟS ΝAOS ΤΟΥ ΑΓ. ΕΥΤΥΧΙΟΥ Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟS ΝAOS ΤΟΥ ΑΓ. ΕΥΤΥΧΙΟΥ Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟS ΝAOS ΤΟΥ ΑΓ. ΕΥΤΥΧΙΟΥ Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟS ΝAOS ΤΟΥ ΑΓ. ΕΥΤΥΧΙΟΥ Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟS ΝAOS ΤΟΥ ΑΓ. ΕΥΤΥΧΙΟΥ

Next Post

Previous Post

Leave a Reply

© 2018 Παραμεθόριος

Theme by Anders Norén